Malowanie wygląda na najprostszą pracę wykończeniową. Dlatego najczęściej wychodzi źle. Smugi, prześwity i ślady po wałku biorą się z pośpiechu na etapie przygotowania.
Ocena podłoża
Zacznij od sprawdzenia, co jest na ścianie. Przyłóż taśmę malarską, dociśnij i zerwij szarpnięciem. Jeśli zostają na niej płatki farby, stara powłoka nie trzyma. Trzeba ją zeszlifować albo zmyć.
Przetrzyj ścianę dłonią. Kredowanie, czyli biały pył na palcach, oznacza wapno albo mocno wyeksploatowaną farbę. Taką powierzchnię gruntuje się preparatem wzmacniającym, inaczej nowa farba odspoi się razem ze starą.
Naprawy przed malowaniem
- Wypełnij dziury po kołkach i gwoździach gładzią szpachlową. Duże ubytki uzupełniaj warstwami, każdą po wyschnięciu poprzedniej.
- Rysy włoskowate rozszerz nożykiem do kształtu litery V. Szpachla musi mieć się czego chwycić.
- Przeszlifuj naprawione miejsca papierem o gradacji około stu dwudziestu, potem odpyl.
- Zagruntuj miejsca po szpachlowaniu. Chłoną one farbę inaczej niż reszta ściany i po pomalowaniu widać matowe plamy.
Plamy z zacieków, sadzy albo od markera przebijają przez farbę nawet po trzech warstwach. Zamyka się je preparatem izolującym w sprayu albo podkładem plamoodpornym.
Zabezpieczenie pomieszczenia
Wynieś, co się da. Resztę zsuń na środek i przykryj folią. Podłogę zabezpiecz włókniną, nie samą folią, bo po folii się ślizga i kropla farby na niej nie wsiąka, tylko rozmazuje się po pokoju na butach.
Taśmę malarską naklejaj na czystą i suchą powierzchnię, dociskając krawędź szpachelką. Do delikatnych podłoży wybieraj taśmę o obniżonej przyczepności. Zwykła taśma po kilku dniach zrywa świeżą farbę razem z tynkiem.
Ile farby kupić
Wydajność podana na puszce dotyczy powierzchni gładkiej i jednej warstwy. W praktyce zużycie jest wyższe. Powierzchnię liczysz jako obwód pomieszczenia pomnożony przez wysokość, minus okna i drzwi.
Typowa farba lateksowa pokrywa od ośmiu do czternastu metrów kwadratowych z litra przy jednej warstwie. Chłonny tynk zużyje więcej, gładź gipsowa mniej. Do wyliczonej ilości dolicz dwie warstwy i około dziesięciu procent zapasu. Kolory intensywne, zwłaszcza czerwienie i żółcienie, wymagają czasem trzech warstw.
Farbę z kilku puszek tego samego koloru przelej do jednego wiadra i wymieszaj. Partie produkcyjne różnią się nieznacznie odcieniem i widać to na dużej ścianie.
Kolejność malowania
Zawsze od góry. Sufit, potem ściany, na końcu listwy i stolarka. Farba kapie w dół i poprawianie już pomalowanej powierzchni jest stratą czasu.
W obrębie jednej ściany najpierw robi się obrzeża pędzlem, czyli pas szerokości kilku centymetrów przy suficie, w narożnikach i wokół gniazdek. Potem od razu wałkiem wchodzi się w tę farbę, dopóki jest mokra. Malowanie obrzeży całego pokoju i dopiero potem powierzchni prowadzi do widocznych ramek.
Technika wałkiem
- Wałek nasączaj równomiernie i odcedzaj na kratce. Przeładowany kapie i zostawia grudy.
- Pracuj pasami o szerokości mniej więcej metra, od podłogi do sufitu.
- Nakładaj farbę ruchem w kształcie litery W, potem rozprowadzaj pionowo.
- Każdy nowy pas zachodzi na poprzedni, dopóki farba jest mokra.
- Nie dociskaj wałka do wyciśnięcia. Cieńsza, równa warstwa kryje lepiej niż jedna gruba.
Długość włosia dobiera się do podłoża. Gładka gładź gipsowa: włosie krótkie, do dziesięciu milimetrów. Tynk strukturalny: dłuższe, osiemnaście milimetrów i więcej.
Warunki i przerwy
Optymalna temperatura to zwykle od piętnastu do dwudziestu pięciu stopni. Zbyt gorąco oznacza za szybkie schnięcie i widoczne łączenia. Przeciąg działa podobnie, więc na czas malowania okno lepiej uchylić dopiero po nałożeniu warstwy.
Odstęp między warstwami podaje producent, najczęściej od dwóch do sześciu godzin. Malowanie drugiej warstwy na niedoschniętą pierwszą powoduje odspajanie i zaciąganie.
Taśmę zdejmuj, zanim farba całkowicie stwardnieje, pod kątem około czterdziestu pięciu stopni. Na w pełni wyschniętej powłoce taśma wyrywa fragmenty krawędzi.
Przerwy w pracy
Malowanie jednej ściany rozłożone na dwa dni zawsze zostawia ślad. Zaplanuj pracę tak, żeby całą powierzchnię od narożnika do narożnika skończyć za jednym razem.
Na krótką przerwę wałek i pędzel owija się szczelnie folią spożywczą albo wkłada do woreczka. Farba nie zaschnie przez kilka godzin. Na dłuższą przerwę narzędzia trzeba umyć. Zaschnięty wałek nadaje się już tylko do wyrzucenia.
Częste błędy
- Rozcieńczanie farby wodą ponad podaną proporcję. Powłoka traci krycie i zmywalność.
- Pomijanie gruntu na chłonnym tynku. Farba wsiąka nierówno i widać przebicia.
- Poprawianie miejsc, które już przeschły. Wałek zbiera częściowo zaschniętą warstwę i zostawia ślad.
- Ustawianie drabiny w miejscu, z którego trzeba sięgać na boki. Przestawianie zajmuje sekundy, upadek kończy się gorzej.
- Malowanie przy sztucznym świetle. Braki widać dopiero rano.
Po skończonej pracy ustaw lampę pod ostrym kątem do ściany i obejdź pokój. Takie boczne światło pokazuje wszystkie prześwity i nierówności. Poprawki wykonuje się wtedy, dopóki farba i wałek są jeszcze pod ręką.